• Document: H Χαλκίδα κατά τους Mεσοβυζαντινούς χρόνους και την Eποχή της Λατινοκρατίας: η μαρτυρία της κεραμικής (9ος 15ος αι.) 1
  • Size: 5.02 MB
  • Uploaded: 2019-05-17 14:13:12
  • Status: Successfully converted

Some snippets from your converted document:

H Χαλκίδα κατά τους Mεσοβυζαντινούς χρόνους και την Eποχή της Λατινοκρατίας: η μαρτυρία της κεραμικής (9ος–15ος αι.)1 Στεφανία Σ. ΣΚΑΡΤΣΗ Γιάννης ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ Abstract This paper discusses the pottery from various rescue excavations in Chalcis, on the basis of some se- lected examples, which are presented according to type and provenance (local and imported), taking into account the recently published results of a chemical analysis (of sherds and tripod stilts). The pottery of the period, following the relocation of the city in the area next to the Euripos Channel (9th- 11th century), includes some whitewares from Constantinople (Plain Glazed and Polychrome), many unglazed incised wares (which bear abstract motifs or animal figures) and some unglazed jugs with gouged decoration. In the 12th-early 13th century, the locally produced glazed wares (slip-painted, green-and-brown painted, fine sgrafitto, painted sgraffito, incised sgraffito/Aegean ware, Champlevé), which were widely distributed around the Mediterranean, reflect the role of Chalcis as the main port of Hellas and as a focal point of an organized maritime network within the Byzantine Empire and be- yond. Despite the changed conditions after 1204, these wares continued to be produced well into the 13th century, and new types also soon started to be produced (such as sgraffito with concentric circles and partially glazed wares). In this period, during which Negroponte became a major crossroads of the Venetian maritime network in the East, various wares were also imported from East and West (Syrian and Cypriot pottery, protomaiolica and R.M.R. from South Italy, Archaic Maiolica, ‘roulette’ ware, San Bartolo, graffita arcaica and graffita rinascimentale from Central and Northern Italy, Spanish pottery), as well as from important centres in Northern Greece (such as Thessaloniki and Serres). The coexist- ence of local and imported wares and the relatively small number of Western ceramics may indicate the smooth adjustment of the city to the new socio-political conditions, as well as the importance of the Byzantine tradition and of local production in the area. Eισαγωγή Η Χαλκίδα αποτέλεσε ισχυρό και σημαντικό κέντρο της Εύβοιας ήδη από τους Αρχαίους χρόνους λόγω της καίριας γεωγραφικής της θέσης στο κέντρο του νησιού, ανάμεσα στην ηπειρωτική και τη νησιωτική Ελλάδα και επάνω στους μεγάλους θαλάσσιους δρόμους που ένωναν την ανατολική με 1. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την κα Παρή Καλαμαρά, διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ευβοίας για τη δυνατότητα μελέτης του υλικού που παρουσιάζεται στο άρθρο καθώς και τον συνάδελφο κο Νικόλαο Κοντογιάννη, για τις χρήσιμες συμβουλές του στην τελική διαμόρφωση αυτής της μελέτης. 594 Στεφανία Σ. ΣΚΑΡΤΣΗ – Γιάννης ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ τη δυτική Μεσόγειο. Ήδη τον 9o αι. η πόλη είχε μεταφερθεί από τις πλαγιές του Βαθροβουνίου στην περιοχή του πορθμού του Ευρίπου, στη θέση που καταλαμβάνει η σύγχρονη πόλη.2 Εκεί διαμορφώνε- ται πλέον ένας αστικός πυρήνας που προστατεύεται από ισχυρά τείχη με πύργους και τάφρο, ενώ ο Εύριπος, όπως μετονομάζεται η πόλη κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, λειτουργεί ως ναυτική βάση του θέματος της Ελλάδος με έδρα τη Θήβα.3 Ενδεικτικό της ακμής και του εμπορικού ενδιαφέροντος που είχε αποκτήσει ο Εύριπος ήδη από τα τέλη του 11ου αι. είναι ότι περιλαμβάνεται στις πόλεις εκείνες που ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός παραχώρησε το 1082 δασμολογικά προνόμια στους Βενετούς.4 Τη δημογραφική και οικονομική άνθηση μαρτυρεί μέσα από τις επιστολές του ο αρχιεπίσκοπος της Αθήνας Μιχαήλ Χωνιάτης στα τέλη του 12ου αι. (περ. 1181-1204).5 Λίγο αργότερα, στις αρχές του 13ου

Recently converted files (publicly available):