• Document: AAN ZET MET INZET. Management van strategische inzetbaarheid van werknemers. Gaston Dollevoet, Peter Dona en Herman Evers
  • Size: 706.65 KB
  • Uploaded: 2019-06-12 19:04:38
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

AAN ZET MET INZET Management van strategische inzetbaarheid van werknemers Gaston Dollevoet, Peter Dona en Herman Evers Duurzame inzetbaarheid mag zich verheugen in zeer grote belangstelling en aandacht. Menig boek, artikel of website wordt er aan gewijd. Maar in de meeste gevallen gaat het dan om een bedrijfsgezondheid of medische insteek, of een specifieke arbo- insteek, of vanuit de A&O psychologie, met thema’s als werkdruk, en werkstress, bevlogenheid en leeftijdsvraagstukken. Wij integreren al deze optieken in onze visie op inzetbaarheid en uitzetbaarheid (op gezonde en vitale wijze uit de arbeid treden). Zelden of nooit wordt er geschreven over duurzame inzetbaarheid als een vraagstuk van HRM. In onze visie argumenteren wij dat duurzame inzetbaarheid zelfs het kernvraagstuk van HRM zou moeten zijn. Immers de performance van vrijwel elke organisatie valt of staat bij de inzetbaarheid, de performance en resultaat van de werknemers in de organisatie. Of dit nu werknemers zijn in vaste dienst, of op een of andere manier op flexibele wijze betrokken is bij de organisatie. Met behulp van de 4 risicodimensies uit de Duurzame Inzetbaarheidscorecard, DISC (gezondheid & vitaliteit, flexibiliteit, mobiliteit en cultuur & leiderschap), die in dit artikel wordt gepresenteerd wordt HRM in staat gesteld, om op praktische wijze inhoud te geven aan het strategische inzetbaarheid beleid. Met de parameters, of performance-indicatoren die onderdeel uitmaken van de DISC wordt meer dan een basis gelegd aan HR Metrics en HR Analytics. We moeten langer werken, maar we kunnen niet altijd allemaal ons huidige werk blijven doen. Hoe kunnen organisaties het best blijven profiteren van de ervaring van hun medewerkers, en hoe blijven deze medewerkers vitaal en met plezier aan het werk? Inzetbaarheid is een actueel thema waarover nog beperkt informatie gestructureerd beschikbaar is. In het boek Aan zet met inzet wordt de strategische inzetbaarheid ven werknemers geplaatst in de strategische HR context van instroom, doorstroom en uitstroom. Door dit vraagstuk vervolgens vanuit het perspectief van werkgever èn werknemer te bekijken, zijn handvatten te geven voor managers, (hr-)adviseurs en hun medewerkers om gezamenlijk te werken aan een gezonde en vitale werkgemeenschap. Wat gaat hierbij helpen? Arbeidsmarkt en gezondtijd van werknemers De levensverwachting van Nederlanders is de afgelopen 2000 jaar tijd gestegen. Maar de grootste stijging zien we in de laatste honderd jaar. Rond 1900 was de gemiddelde leeftijd nog maar 44 jaar. Dankzij een basale infrastructuur, zoals waterleidingen en rioleringen, succesvolle sanitaire programma’s, beter onderwijs en professionalisering van de gezondheidszorg, steeg de gemiddelde leeftijd in 1950 naar 70 jaar voor mannen en 72 jaar voor vrouwen en in 2008 naar 78 jaar voor mannen en 82 jaar voor vrouwen. Echter, hoeveel tijd in zijn leven is de Nederlander gezond en welke jaren daarvan brengt hij door als werknemer? De gezondheid van de Nederlandse bevolking neemt af, waardoor de vraag naar zorg extra zal gaan stijgen. De afname van de gezondheid is vooral zichtbaar bij oudere Nederlanders; het aantal jaren dat mensen in slechte gezondheid verkeren, neemt meer toe dan het aantal jaren dat men langer leeft. De winst van de toename van de levensverwachting wordt niet geplukt; de extra laatste levensjaren zijn in de meeste gevallen geen ‘beste’ jaren. In figuur 1, gemaakt op basis van RIVM-cijfers over de levensverwachting, zien we dat vrouwen gemiddeld op hun 42e jaar al met een of meer chronische ziekten te maken hebben. Bij mannen is dat gemiddeld vanaf 48 jaar. Vanaf gemiddeld het 62 e levensjaar geven mannen en vrouwen aan dat ze geen goede gezondheid meer ervaren; dat is een sterke voorspeller van langdurig arbeidsverzuim en overlijden. Tot gemiddeld het 69e jaar (vrouwen) of 72e jaar (mannen) heeft men nog geen (ernstige) lichamelijke gebreken. Zowel mannen als vrouwen krijgen vanaf gemiddeld het 75e levensjaar ook te maken met een minder goede geestelijke gezondheid. Tegelijkertijd wordt ook duidelijk dat de verschillen toenemen tussen de hoger en lager opgeleiden. Regelmatig verschijnen publicaties waarin wordt aangegeven dat de gezondheid van lager opgeleiden slechter is dan die van hoger opgeleiden. Tegelijkertijd wordt van al deze werknemers gevraagd nog een aantal jaren langer deel te nemen aan het arbeidsproces. Terwijl wanneer de werknemer om gezondheidsredenen niet langer volledig arbeidsgeschikt is, loopt de werkgever het financiële risico van 104 weken loondoorbetaling met aansluitend tien jaar een hogere WGA-premie of uitkeringskosten. Dit is een taai dilemma dat vraagt om maatregelen die de verzorgingsstaat verder laten evolueren richting een activerende participatiemaatschappij waarin iedereen nodig is en ook meedoet. Dat legitimeert de voortdurende aandacht voor duurzaam werken en het benadrukken van de wederzijdse verantwoordelijkheid van werkgever en werknemer hiervoor. Het elimineren van (financiële) risico’s op het gebied van arbeid door een goed verzuim- of gezondheids

Recently converted files (publicly available):