• Document: POLITYKA SYSTEMU REZERWY FEDERALNEJ USA I JEJ SKUTKI W LATACH
  • Size: 279.33 KB
  • Uploaded: 2018-10-11 21:40:04
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

Bogumiła Mucha-Leszko*, Magdalena Kąkol** POLITYKA SYSTEMU REZERWY FEDERALNEJ USA I JEJ SKUTKI W LATACH 1995-2008 Wprowadzenie Polityka pienięŜna kaŜdego banku centralnego jest prowadzona w konkretnych realiach gospodarczych, które są określone przez podstawowe wielkości makroekonomiczne, jak: stopa wzrostu PKB, zatrudnienia, bezrobocia, inflacji, poziom i stopa wzrostu konsumpcji oraz inwestycji, a takŜe poziom i stopa wzrostu oszczędności. Bank centralny za pomocą decyzji i instrumentów polityki pienięŜnej tworzy bardziej bądź mniej sprzyjające moŜliwości rozwoju działalności podmiotów gospodarczych, wpływa na poziom popytu inwestycyjnego i konsumpcyjnego oraz na sytuację na rynkach finansowych. Podstawowymi instrumentami oddziaływania banku centralnego na gospodarkę są: podaŜ pieniądza, stopy procentowe i kursy walutowe. W warunkach globalnego rynku towarów i usług, zwłaszcza rynku finansowego, w tym duŜej roli rynku walutowego, waŜnym elementem mechanizmu transmisyjnego polityki pienięŜnej są kursy walutowe. Polityka pienięŜna prowadzona przez banki centralne krajów wysoko rozwiniętych posiada wiele wspólnych cech. Jest to rezultat konwergencji statutów banków i celów polityki. Jedną z waŜniejszych zmian w funkcjonowaniu banków centralnych jest ich niezaleŜność, która pozwala na realizację celów polityki bez ustępstw wobec rządów i innych podmiotów. Jednak mimo podobieństw charakteryzujących politykę pienięŜną banków centralnych moŜna zauwaŜyć istotne róŜnice, które dotyczą jej priorytetowych celów i reakcji na zmieniające się warunki i perspektywy gospodarcze. Reakcje banków polegają na dostosowaniu poziomu nominalnych stóp procentowych do dwóch podstawowych wielkości makroekonomicznych: realnego PKB i stopy inflacji. System Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych pod względem realizowanych funkcji w gospodarce nie róŜni się od banków centralnych krajów wysoko rozwiniętych. Natomiast skutki jego polityki i działań mają znacznie większy wpływ na przebieg procesów * prof. dr hab., profesor, Zakład Gospodarki Światowej i Integracji Europejskiej, Wydział Ekonomiczny, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. ** dr, adiunkt, Zakład Gospodarki Światowej i Integracji Europejskiej, Wydział Ekonomiczny, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. 1 gospodarczych w skali globalnej oraz na sytuację w gospodarce światowej niŜ innych banków centralnych, jak Bank Anglii czy Bank Japonii. DuŜe zewnętrzne oddziaływanie polityki Fedu wynika z potencjału gospodarki Stanów Zjednoczonych i wpływu tempa wzrostu PKB na koniunkturę gospodarczą w innych krajach i na świecie. Liberalizacja transgranicznych przepływów gospodarczych sprzyja szybkiej transmisji zjawisk w skali międzynarodowej. Stany Zjednoczone są najbardziej atrakcyjnym rynkiem, dającym moŜliwość rozwoju nie tylko korporacjom międzynarodowym, ale i mniejszym podmiotom gospodarczym z innych krajów. Popyt konsumpcyjny i inwestycyjny USA ma duŜy wpływ na poziom popytu w gospodarce światowej, a ścisłe powiązania z krajami azjatyckimi, a zwłaszcza z Chinami, sprawiają, Ŝe spadek popytu w USA bezpośrednio oddziałuje na osłabienie aktywności gospodarczej w Azji. Równolegle z oddziaływaniem na otoczenie zewnętrzne za pomocą mechanizmu rynkowego i potencjału gospodarczego, Stany Zjednoczone wpływają na sytuację na międzynarodowym rynku walutowym, kapitałowym i pienięŜnym poprzez silną pozycję dolara jako waluty światowej. Jeśli euro uzyskało znaczący udział w fakturowaniu i rozliczaniu transakcji w handlu międzynarodowym to na międzynarodowym rynku finansowym dominującą walutą jest dolar i odnosi się to w zasadzie do wszystkich jego segmentów – walutowego, poŜyczek i depozytów oraz instrumentów dłuŜnych. NaleŜy takŜe podkreślić, Ŝe jeśli nawet, zwłaszcza na rynkach instrumentów dłuŜnych, rosła wartość transakcji denominowanych w euro, to ta tendencja nie była stała. Dolar ma duŜą przewagę nad euro jako waluta operacji na międzynarodowym rynku finansowym poza Europą. Ma takŜe znacznie większy udział w rezerwach walutowych banków centralnych, ponad 60%, a euro około 25%.1 Dominująca pozycja dolara jest efektem działania wielu czynników długookresowych i krótkookresowych. Do najwaŜniejszych czynników długoterminowych naleŜą:2 wielkość i stabilność gospodarki, polityka makroekonomiczna, a zwłaszcza pienięŜna, rozwinięty krajowy rynek finansowy i system bankowy. Jeśli waluta pełniąca funkcje pieniądza światowego ma pozycję dominującą, wówczas zdobywa jeszcze większą przewagę z tytułu efektów sieciowych (network effects), do których naleŜą przede wszystkim niŜsze koszty transakcyjne. Efekty sieciowe w stosowaniu dolara zostały zaobserwowane w latach 60. XX wieku. A. Sw

Recently converted files (publicly available):